Zazdroszczę

  Idę między nimi i -niby zrezygnowanie - patrzę. Obserwuję jak się zachowuję. Krytykuję ich styl, sposób myślenia i to, że dla nich wszystko jest takie łatwe. Nienawidzę ich za to, że tak okropnie im zazdroszczę. Dwójki rodziców, tego, że za swoje malutkie osiągnięcia, które dla mnie są błahe zostają nagradzani. Jak wiele bym dała by być na ich miejscu. Nie mieć tego sceptycznego podejścia do ludzi. Tak trudno jest mi zaufać innym...

Pusty

  Twoja twarz mnie odstrasza. Mimo piękna idealnych rys, tam głęboko w twoich oczach widzę pustkę.
  Oprócz wyglądu nie masz nic. Gówno rozumiesz i tym samym jesteś. Nie wart mojej uwagi. To coś zniszczyło cię dawno. Za późno na ratunek. Jesteś skorupą człowieka. Zainstalowaną na bycie cool, trendy i hot.
  ODEJDŹ
  Ta mała istota, którą tak wściekle ignorujesz tęskni. Znajdź dla niej czas i przeproś. To tak mało zajmie, a jest ostatnią dobrą rzeczą którą możesz zrobić.

Cisza

   Czy tylko mi się wydaje, ze wszystkie moje marzenia spełniają się innym?
  Staram się jak mogę, nie sprawiam problemów- a raczej próbuję ich nie przysparzać.
  Czy to czas by się zbuntować? Położyć kres moralności? Dać po sobie poznać, jak wiele dla mnie niektórzy znaczyli i jak bardzo cierpiałam po ich stracie? Zniszczyć strach przed otoczeniem i stać się kimś innym, kimś kto zazna miłości, przyjaźni i zrozumienia?
  Jak wiele oddam by zamienić się w tego kogo zamierzam?
  Ktoś wie?
  Nikt.

'tylko krzyk nienawiści dziś słychać, i trzeba żyć, bo zagłuszyć może go dopiero cisza'

  

  Zacznę krzyczeć jak inni, nasłuchując ciszy. Bo najważniejsze to pomóc Cichym. Ten kto jest cicho wie więcej...